Monday, December 15, 2008

عجب

عجب دنیای عجیبیه عجب آدمای عجیبی؟ما چقدر عجیبیم واسه هم ما چه غریبیم واسه هم
ما چه دوریم از هم و فاصله ها رو گاهی زیاد میکنیم گاهی کم
چه خانواده هایی داریم ما تو این جامعه نباید چیزی بیشتر از این انتظار داشت شاید
چقدرش تقصیر خود ماست؟چقدرش جامعه؟ چقدرش دیگران؟
چقدرش سرنوشت
عجب سرنوشت گندی بعضی از آدما دارند
عجب
بعضی ها میتونن تحمل کنن
بعضی ها نمیتونن !بعضی ها خرد میشن می شکنن زیر بار درد زیر بار غم زیر بار کمبود زیر بار نامردی دیگران!زیر بار نابرادری
تو میتونی تحمل کنی؟اهل شعاری اهل حرفای قشنگ!حرفایی که واسه چند ثانیه دل آدمو گرم میکنه
ولی نمیتونه آدم و نجات بده.نمیتونه غمت و واسه همیشه از بین ببره.واسه من که اینطور بوده.واسه من همیشه همون استثناء اتفاق باید بیوفته مثلا" اگه قرار باشه یه سنگ از آسمون بیوفته پایین باید جلو پای من بیوفته.اینجاست که آدم میشکنه میگه عجب.همیشه میگیم عجب صبری خدا دارد ولی بنده هاشم بعضی وقتا خیلی سگ جون از آب در میان ولی میگیم چاره چیه باید تحمل کنیم.باید بجنگیم.آره.....

No comments:

Post a Comment